Ciemność

Wolvertino · Wysłany: 2009-12-05, 14:43 **Ciemność**

Była mroźna i ciemna noc. Księżyc ukryty za gęstymi chmurami, nie dawał żadnego światła. Glen spojrzał na swoją koleżankę, którą zaprosił dziś na seans filmowy. W telewizji leciała jakaś niezbyt trafna komedia, ale obydwoje uśmiechali się do siebie. Żadne z nich nie było zainteresowane tym filmem, oni chcieli patrzeć tylko na siebie Karen na Glena, Glen na Karen…
Nagle Glen usłyszał walenie do drzwi, a telewizor jak na zawołanie zgasł. Zwyczajnie po prostu, obraz zniknął, zaraz po nim dźwięk. Nastała grobowa cisza. Glen słyszał bicie swojego serca. Biło wolniej, czuł, że kręci mu się w głowie. Nagle drzwiami szarpnęło jeszcze mocniej. Karen wrzasnęła i wtuliła się w swojego przyjaciela. Cicho szepnęła mu do ucha – Proszę zrób coś… - a jej głos drżał niczym cieniutka struna lekko szarpnięta przez delikatne palce.
- Biegnij na górę i zarygluj drzwi w łazience. Czekaj tam i nie wychodź, chodź by nie wiem co – odpowiedział Glen. Chciał pokazać, że się nie boi, że wie co robić, a gdy będzie taka potrzeba stanie oko w oko z przeciwnikiem. Czuł jednak strach. Puścił Karen a ta pobiegła na górę nie zastanawiając się nad niczym. W tej chwili drzwi wypadły wyrwane z futryny. W ciemnym pomieszczeniu stanął wysoki mężczyzna. Glen czuł, że zaraz krzyknie, chciał zamknąć oczy. Nie patrzeć. Chciałby ktoś go uszczypnął, aby okazało się to tylko złym snem. Szedł jednak w kierunku nieznajomego, robił to mimowolnie. Jakby jakaś niewidzialna siła ciągnęła go do siebie. Włamywacz stał w miejscu, a w jego rękach można było dostrzec kontury jakiegoś przedmiotu. Wyglądał jak… nóż. Serce Glena biło coraz mocniej, wiedział jednak, że musi walczyć. Musi walczyć za siebie, za Karen!
***
- Mamooooo, Karol znów to robi. Ja chcę spać, ja nie chce słuchać jego strasznych historii… Mamo!
- Karolu ile razy mam ci mówić. Nie strasz brata. Spać! Obydwaj, jutro musicie wstać rano do szkoły a bawicie się w jakieś głupoty. Chcesz żeby twój braciszek miał koszmary?! Do łóżek! No już, nie martw się Jacusiu. To tylko nieprawdziwa historyjka. Śpij dobrze…

Po chwili Jacuś zamknął oczy, po woli odpływał do krainy snów. Usłyszał cichy szept „Ciemność cię znajdzie. Ciemność jest mądra”. Otworzył oczy, ale Karol przecież już spał. Musiało mu się coś wyobrazić, zamknął oczy i zasnął…

Natalie94 · Wysłany: 2009-12-06, 17:35

Co jak co, ale mi się podoba. Nie mam żadnych uwag, a bynajmniej nic nie znalazłam i czekam na kontynuację, bo zapowiad się ciekawie

mamba908 · Wysłany: 2009-12-06, 22:35

no Wolv, ze sto lat minęło od mojej ostatniej wizyty ;p zeby nie robić spamu to do rzeczy.
Błędów rażących nie znalazłem, ale boli mnie jedna rzecz:

"***"

myślę, że chciałeś zaznaczyć, że jest to koniec pewnego wydarzenia, a początek następnego. Jednak nigdy nie rob tego w ten sposób. Wydaje mi się, że chciałeś zrobić dynamiczne przejście tzn. z rzeczy do rzeczy bez zbędnych wprowadzeń, tak jak to robią autorzy (np. poprzedzają fragment opisem przyrody). gdybys chcial zrobic spokojne przejscie to gwiazdki bylyby dobre. Ale kiedy syn krzyczy do mamy, że brat go straszy, to historia powinna zostać urwana. BA, powinieneś uciąć jakieś słowo (np. krzyknęła - krzykn...) i dodać tą kwestię rozpaczającego brata. To by było na tyle ;p

a ten jacuś to mnie powalił.

Wolvertino · Wysłany: 2009-12-07, 18:47

Dziękuje wam za komentarze. Mamba, przydatna uwaga

Mój nauczyciel od polskiego też zawsze walczy żebym coś z tym zrobił a ja nigdy nie wiem co

Dzięki wam